آبشار نياگارا در مرز بينالمللي كانادا و آمريكا و ميان دو شهر انتاريو و نيويورك جاي گرفته است. بعد از آبشار ويكتوريا در آفريقاي جنوبي، نياگارا دومين آبشار بزرگ دنيا و يكي از مهمترين مقاصد گردشگري كانادا است. اين آبشار هر سال ۱۲ ميليون گردشگر را مجذوب زيبايي خيرهكننده خود ميكند. نياگارا در زبان بومي به معني «صداي رعدآسا» است. نياگارا به مجموع سه آبشار آمريكايي، تور عروس و كانادايي (نعل اسبي) گفته ميشود. شدت جريان آب و زيبايي آبشار نعل اسبي كه در انتاريوي كانادا قرار دارد، گردشگران بيشتري را نسبت به آبشار آمريكايي جذب خود ميكند. در ادامه مطلب با مجله دلتا همراه باشيد.
ويژگي آبشار نياگارا
در فهرست بلندترين آبشارهاي دنيا قرار دارد و اين كه سرعت حركت آبهاي آن نسبت به آبشارهاي ديگر بيشتر است. نصف نياگارا در كانادا و نصف ديگر آن در امريكا جريان دارد. آبي كه در اين آبشار در حال گردش است، از درياچه ايري ميآيد و به درياچه انتاريو ريخته ميشود.
مشخصات سه آبشار نياگارا
طول دهانهي آبشار آمريكايي و تور عروس برابر با ۳۲/۳۰۸ متر و ارتفاع آنها ۵۳/۶ متر است. البته به دليل صخرههايي كه در پايين آبشار قرار گرفتهاند، ارتفاع واقعي اين دو آبشار ۳/۲۱ متر است. حجم آبي كه از اين دو آبشار فروميريزد، ۵۶۷,۸۱۱ ليتر در هر ثانيه تخمين زده ميشود. حجم واقعي آب به سبب دو نيروگاه برق – آبي، هميشه در حال تغيير است. اين دو نيروگاه، آب را به درون مخزنهاي خود هدايت ميكنند. مصرف آب اين نيروگاهها تاثير زيادي بر حجم آب آبشارها دارد. مقدار آبي كه درون مخزنها مكيده ميشود به دو عامل بستگي دارد: ابتدا، فاصله زماني طي يك روز و ديگري، فاصله زماني طي يك سال.
تاريخچه مختصر رودخانه نياگارا و تنداب
تمامي حوضهي درياچههاي بزرگ يا گرِيت ليكس (Great Lakes) و رودخانهي نياگارا، ميراثي بهجا مانده از آخرين عصر يخبندان هستند. ۱۸,۰۰۰ سال پيش، انتاريوي جنوبي با ورقهاي يخي به ضخامت ۲ يا ۳ كيلومتر پوشيده شده بود. با پيشروي پهنههاي يخي بهسوي جنوب، حوضهي درياچهها يا گريت ليكس به وجود آمد.
پرتگاه نياگارا
حجم عظيم اين آب هرگز از جريان باز نميايستد. وجود مه و آب در حال ريزش، اشكال يخي را در سواحل رودخانه و كنارههاي آبشار پديد ميآورند. اين تودههاي يخي ميتوانند به ضخامت ۱۵ متر برسند. چنانچه زمستان به اندازهي كافي سرد باشد، يخ بهطور كامل در سرتاسر رودخانه گسترده ميشود و سطحي را به وجود ميآورد كه به پل يخي مشهور است. زمين ميان درياچهها شيب تندي دارد. اين شيب تند، پرتگاهي باشكوه و تماشايي را به ارتفاع يك ساختمان ۲۰ طبقه پديد آورده كه به پرتگاه نياگارا شهرت يافته است. پرتگاه نياگارا طي فرايند فرسايش پديد آمده و از آبشار نياگارا كهنسالتر است. اين پرتگاه دو ميليون سال پيش در زير لايهاي از يخ مدفون شده بود.
سخن آخر
همزمان با آخرين عصر يخبندان، يخابها روي زمين فشرده شدند و لايههاي رسوبي از خود، بر جاي گذاشتند. روند آهسته فرسايش يخ و آب، سطح پرتگاه را فرسود و به شكل كنوني خود درآورد.
